ruhumdaki boşluk..

ruhumda büyük bir boşluk var
bildim bileli dolduramadığım bir boşluk
o boşlukla ölmek istemem bir gün


sanki genç yaşta yaşlanma belirtilerim var
sanki hiç bir şey ortaya koyamadan bir ayağım çukurda hissetmek gibi
nereye gitsem ordan gitmek istedim


nereye varsam daha yolun yarısında mola verme sıkılganlığına kapıldım.
belki gezgin olmalıydım.
belki de hiç doğmamalıydım
insanları görünce şaşarım ben.
işler nasıl yürür diye..


insanların da var mıdır ruhlarında taşıdıkları bir boşluk mesela?
onlar da kaçar mı?
onların ki de kendilerini bildiklerinden beri mii var yoksa sonradan gördükleri ama ihtiyacını duydukları bir şeyler mi
boşluklarını oluşturur ?anlamımı yitirmiş gibiyim
hayatım bir rutinden ibaret
içine ne girerse girsin
ne çıkarsa çıksın
ne değişirse değişsin


yine aynı makara 
aynı şaka
aynı replik sanki


aynı manasız mana
kendi boşluğuma mı düştüm 
bilmiyorum


sence insanların da ruhlarının içine düştüğü karadelikler var mıdır
içine düşenden haber alınamayan.
insanı ne mutlu eder mesela ?