üç yaprak,tam üç yaprak düştü pencerenin dibine,biri kırık,biri küçük,biri sarıydı...aynı yapraktı.intihar değildi,farkında değildi,ölüydü...bir kadın uzaktı,bir kadın güzeldi,bir kadın sessizce beklemedeydi evinde,bilgisayarının önünde.akşam ve serin bir hava,karanlık ve kasvetli bir adam ,pencerenin önüne düşen yaprağı ufaladı,gözleri uykuda...kadın adamın rüyasında bir salıncakta bilgisayarını sallıyordu.bip sesiyle uyandı,baktı evinde değil iç acılarının toplamında adamın.
anladım.nereden başladığın ya da nereye kadar geldiğin önemli değil bir çabada.ne yaptıysan bırak.artık zorlama.olduğu gibi bırak.ben bırakıyorum bugün.çabaladım.çabaladım.kaldım.bir şey olacaksa yerde izine illa ki rastlanır.olmayacak bir şey için iz varmış diye bir oyun uydurmaya gerek yok.anladık.yok.anladım yok.yok işte.ne söylediğin değil nasıl söylediğin "seni seviyorum"u aşan bir durum demek ki..bir ayağı başından beri çukurda olan "seni seven" o sevinin anlamı sende anlamsızsa, bendeki çaba da anlamsız.zorlasam kırılacak.zorlarsam kırılacağım demek ki.önceden sevdiğini söylemekteydi zorluk şimdi sevginin bir anlamı olmadığını kabul etmekte..hayırlısı.hadi bakalım.."bu aşk burada biter ve ben çekip ... "yiterim..

Yorumlar
Yorum Gönder